De Bruiloft

Javier López Piñón
‘Jeugdig ensemble speelt in hoog tempo een zedenkomedie van Tsjechov’
🔗 www.theaterkrant.nl

‘Door de krappe behuizing levert de opstelling, waarbij zowel spelers als publiek aan weerszijden van een lange eettafel plaats hebben genomen, dankbare spel- en mise-en-scène-mogelijkheden op. De vormgeving is opvallend. De witte kostuums en lange witte of hoge grijze haren verwijzen naar de pruikentijd, maar doelbewust is gekozen voor de kwaliteit van een feestwinkel. Hun burgerlijke status is fake, we kijken naar karikaturen. De grime onderstreept dat. Vrouwen spelen mannen met getekende snorretjes, de tekstloze bruid kijkt met kleine knalrode hartjeslippen verdwaald om zich heen.’

Dio van Velden
‘Nasdrovje!’
🔗 www.theater050.nl

‘Het ziet er allemaal even prachtig uit: in de container staat over de gehele lengte een gedekte tafel. Damast, borden met een gouden bies, bestek, champagneglazen, schaal met kreeft en uiteraard een verzameling inheemse wodkaflessen. We mogen aanschuiven. (…) Een aantal heeft flink tekst, anderen wat losse opmerkingen tussendoor. Maar hun fysieke spel en mimiek zorgen ervoor dat zij niet wegvallen. Dat zij er werkelijk toe doen. Een lust voor het oog. Voorts is de rolbezetting erg komisch. Een vrouw, als vrouw uitgedost, die de bruidegom speelt. Een vrouw, eveneens als vrouw uitgedost, die een mannelijke ceremoniemeester speelt. Rokken maar ook een getekend snorretje, baardstoppels maar ook een dik en vuurrood gestift tuitmondje.

Rina Copinga
‘Witte pruiken aan een krappe tafel’
🔗 www.theater050.nl

‘Wat mij vooral bijbleef achteraf is hoe verrassend komisch dit stuk van Tsjechov is. Toch is de psychologische onderlaag onmiskenbaar. De personages waren vooral bezig met het bewijzen van zichzelf. Het is voor zowel het publiek als voor de personages niet van belang de onderlinge relaties te begrijpen. Die bewijsdrang en focus op het individu is heden ten dage natuurlijk ook herkenbaar en daarom kwam dit stuk ook krachtig en tijdloos over.’