HUIS.ORLANDO speelt
Drie Zussen
Wanneer? 23 (try-out)*, 24* (première), 25 apr.*; 7*, 8*, 9 mei
* = uitverkocht
Hoelaat? 19:45 zaal open, 20:15 aanvang
Kaartjes
| Regie | Joke Holwerda Tom Withaar |
| Tekst | Anton Tsjechov |
| Spel | Mai Valk (Olga) Amy Jeschke (Irina) Lourens Zuiker (Tsjeboetikin) Alida Gerritsen (Toezenbach) David Lettink (Soljony) Dorien Neijenhuis (Masja) Robin van Dijken (Anfisa) Aaron Migchels (Ferapont) Anna Koopmans (Versjinin) Rick van der Leij (Andrej) Stijn Karssies (Koelygin) Marije de Vries (Natasja) Aymon Cutileiro (Fedotik) Ryan Tiethoff (Rode) |
| Kostuums | Nina van der Woude, Cathelijne van der Heiden |
| Techniek | Kiek Groendijk |
Drie zussen (1901, Tri sestry) gaat over Olga, Masha en Irinia. De zussen smachten. Het is feest, allerlei militairen hangen rond in de salon, er hangt een sfeer van dronkenschap en uitgelatenheid; desalniettemin zijn de drie zussen melancholiek. Ze smachten naar liefde, naar een groots en meeslepend leven en vooral naar Moskou.
De tijd loopt maar door en ik blijf maar het gevoel houden dat ik steeds verder wegdrijf van een mooi en waarachtig leven, steeds verder naar een of andere afgrond toe. Ik ben wanhopig! Ik ben wanhopig! En waarom leef ik nog steeds? Waarom heb ik me nog niet van kant gemaakt, ik begrijp ‘t niet…
Over de schrijver
Anton Tsjechov (1860-1904) is bekend van zijn korte verhalen en realistische toneelstukken, zoals De Kersentuin (1904, Visjnjovyi sad) en De Meeuw (1896, Tsjaika). Zijn stukken zijn o.a. geregisseerd door Stanislavski. Tsjechov zou tijdens repetities van zijn stukken vaak ‘Niet theatraal, alstublieft!’ geroepen hebben. HUIS.ORLANDO speelde tijdens Noorderzon 2025 een Tsjechov Trio met drie eenakters van Tsjechov.
Recensie Theaterkrant
Kester Freriks
‘Een verassend krachtige, woedende Tsjechov tegen de melancholie’
🔗 www.theaterkrant.nl
‘De drie zusters Olga, Masja en Irina dagen dankzij hun sublieme spel het leven uit nu eens het goede voor hen te doen, en hen niet op te zadelen met het vooruitzicht van leegheid en verveling. (…) Wat vooral aan deze zuiver gehouden, verrassende regie opvalt is dat er geen enkele ingreep tot actualisatie is gedaan. Het lijkt in deze tijden van drang tot actualiseren in het theater bijna een statement om een repertoirestuk juist niet hedendaags te maken. Maar als je de tekst van het origineel krachtig brengt, met spelers die met zichtbare intensiteit en liefdevolle aandacht hun rollen vertolken, dan is de geldigheid voor het nu volop sprekend. Een Tsjechov dus, gelukkig, met een diepe buiging voor Huis Orlando.’
Met dank aan
